Este post pode ser bastante tedioso e persoal, así que vos aviso. A punto de rematar o ano 2007, aínda que poida non ser o último post, é bo facer balace do que cada un fixo. No meu caso, comecei a comezos da primavera este blog como pequeno experimento sen pretensión demasiado serias, e así continua. Mais tamén me serviu para aprender e darlle importancia a cousas que anteriormente me pasaban desapercibidas e que son realmente importantes.

Un blog escrébeo calquera, mais, un bo blog... é unha tarefa realmente complexa. Desde a escolla inicial dos temas a tratar, o aspecto visual, a lingua empregada e o uso que se fai dela, ata atopar o que realmente un quere expresar e transmitir, hai un camiño que para cada blogueiro é diferente. E pouco a pouco, cada un vai pulindo o seu estilo, de xeito que escreber vólvese un hábito agradecido.

Como resume do ano, o blog naceu como produto da crispación. Deste xeito, tivo un parto complicado, nun momento en que parecía que o España ía cara a hecatombe e a fin dos días estaba perto. Travesías naceu como medio persoal de combatir esa imaxe imposta tan artificial que se nos estaba (e sigue) a vender nos medios. E á marxe tamén naceu como un medio persoal de informar á xente que teño próxima de cousas que me parecía debían coñecer. Ése é un dos obxectivos de blogaliza, facer que a xente se comunique en galego na rede dun xeito cómodo. Para o castelán e o inglés xa hai outros servidores, teñen de sobra onde escoller.

Pouco a pouco, os tronos foron desaparecendo do ceo, para comezar a falar de cousas realmente interesantes. Concertos, discos, grupos, libros e poesía. Foi nese momento cando o blog tomou o corpo que ten agora. A modiño, as visitas foron medrando. Nunca pretendin ter moitas, así que estou gratamente sorprendido, xa que houbo semanas que superaron o cento. Dito isto, débolle agradecer á ¿musa? do blogomillo e aos malpocados Aduaneiros, así como a xente que me ligou o s posts surxidos da polémica de hai unhas semanas. Voltarei sobre o tema, ainda que máis polo interese que pola repercusión que teña o que poida dicir eu.

Para o ano que entra aguardo ter máis novidades, unha delas xa está en marcha. Xa escollín espazo para as fotos, 23hq, o que me recomendara Ifrit, será o lugar a onde suba todas as fotos persoais.

Saude!

chúzame

Outra tanda máis de fotos e... xa teño esgotado o espazo que me adxudica gratuitamente o Picassa. Estamos en tempo de melancolía e lembranzas, así que aquí tedes os álbuns recén subidos:

• Nasseiro (2007). Non saen fotos comprometidas (acho).
• Mundo Celta (2007). Fotos do Festival do Mundo Celta de Ortigueira.
• Despedida de Madri e Patrona da Vila. A miña despedida da patria cara Madrí e as festas da patrona da Vila de Ortigueira.

Como vén sendo habitual, podedes acceder a elas desde as ligazóns da columna da dereita. Xa está corrixido o erro da ligazón 'Viaxe a Lisboa', polo que xa podedes ver ese álbum.

Que as aproveitedes.

chúzame

Despois dun tempo sen subir ningunha foto, decidinme a empregar o servizo Picasa do monopolio Google para subir estes tres álbuns:

• Lagos de Sanabria e Norte de Portugal
• Lisboa, Portugal
• Fragas do Eume

Todas deste ano 2007. Pode que vaia algunha foto borrosa ou que non se vexa ben. Se é así, avisádeme cun comentario ou correo no que veña o álbun e o número de foto que ten. Para saber o número abonda con pulsar sobre a imaxe e na parte dereita da pantalla aparecerá.

Desta vez fixen caso omiso da prohibición de que saíran determinadas persoas e aparece todo o mundo. Se algún non quere que apareza algunha foto, só ten que pedilo.

Non sexades malos.

chúzame

Aquí tedes o que con moita probabilidade sexa un dos posters da película na que, de momento, estou a traballar: Planet 51. Xunto con case outras 200 persoas, naturalmente. Podedes ver algúns detalles e fotos da película na web do estudio, Ilion, que de momento está só en inglés. O argumento vai dunha invasión de alieníxenas á inversa, é dicir, os invasores son os humanos.  O resto dos detalls do film son estrictamente confidenciais, así que non vos podo contar nada máis. Espero que vaiades a vela cando se estree nas salas.

chúzame

Estamos no outono, tempo de nostalxia e melancolía, e tempo para botar unha ollada atrás e facer memoria de todo o acontecido en todo o ano. Do bo e do malo, e do que se pode mellorar. Escrebo todo isto mentres escoito o poema de Maria Lado con música de Fanny+Alexander que podedes atopar na web da Regueifa, unha auténtica delicia.

Unha grande parte da literatura galega, como de outras línguas minorizadas, é poesía. O motivo de que sexa así é o mesmo que fai que a xente siga a falar o idioma: o sentimento. Deste xeito, como dicía Carlos Casares, un pode ter lazos sentimentais que o vencellen a unha língua, como sucede cos lugares e coas persoas. E un pode aferrarse as eses lazos.

O vídeo de hoxe é algo máis longo do habitual. Tenta ilustrar todos os tópicos sobre a língua galega, incluido o que acabo de falar. Tanto o contido como a factura visual son óptimos, polo que vos recomendo encarecidamente velo. Pulsando sobre o botón de Google Video, podedes ir á páxina onde descargalo a calidade boa.

chúzame

Pixélame estréase hoxe! É unha web na que levo colaborando con varias persoas desde fai un tempo preparando o seu lanzamento. Contén noticias sobre videoxogos, animación dixital e gráficos por ordenador en xeral. É do estilo de Chuza e Menéame, polo que os usuarios poden enviar as súas noticias en forma de ligazón e adicionando un pequeno comentario que sirva de orientación. As novas máis votadas suben directamente á portada, polo que é a comunidade a que elixe o que se verá.

A páxina está en castelán, xa que intenta chegar a un público amplo, aínda que se aceptan ligazóns en outros idiomas. Existen servizos de traducción automática de páxinas que permiten ver os contidos na lingua que se desexe. Desde aquí invítovos a tod@s a botarlle unha ollada, e a partipar na web cos vosos votos e as vosas novas.

chúzame

Escrebo estas liñas despois do pequeno balbordo que se montou tras o peche 'semivoluntario' da web de Aduaneiros sem fronteiras e despois tentar defender nun post anterior á (ex) musa do blogomillo, a traida (abrv. de traidora) Iolanda. Dáse a circunstancia que o motivo do peche son as ameazas do avogadete da rapaza aos autores da web, xa que considera unha caricatura exposta na web como unha ofensa á honra da súa defendida.

É curioso que isto aconteza só unhas semanas despois do tema das caricaturas das súas maxestades o príncipe e maila muller. Está claro que se abreu a caixa de Pandora das demandas dese estilo. Se o fan pola familia real, por que non por outros? Non teñen os demais o mesmo dereito que a coroa? Lembremos que o mesmo presidente Zapatero tamén tivo outro asunto recentemente coa compañía aérea Ryan Air, aínda foi un caso diferente xa que se empregába directamente unha fotografía real.

Persoalmente opino que as coroas, as imaxes das monarquías e as bandeiras son só símbolos e nunca deberían estar por encimas dos dereitos individuais dos cidadáns. Pódenos gostar ou non un determinado debuxo ou non, máis se non temos o dereito a expresarnos dese xeito, axiña quedamos nas mans do que interpreten e dictaminen os xuíces ou poderes correspondentes. Debemos ter o dereito a expresarnos como nos dea a gana. Iso non quita que non debamos xulgar ou ter opinións sobre o que estamos a contemplar, pero ésa é a interpretación que nós lle damos, non ten por que ser a dos demais. No fondo, é unha cuestión de tolerancia.

Fóra destes espiñentos temas, tedes unha nova ligazón ás fotos da viaxe deste ano a Lisboa, coidadosamente censurada, na lista de álbuns da barra lateral. Está nun novo servidor, Zooomr xa que o Flickr non permite máis de tres álbumes sen pasar por caixa e así non mola.

chúzame

Xa está aquí o outono. Ben, en Madrid aínda é inverno máis se comeza a notar o frío pola noitiña. Como todo troco de estación trae consigo outras mudanzas, aquí tedes o novo deseño do blog. É quizabes o máis elegante e o que menos personalizacións lle fixeron falta ata agora, cortesía do deseñador ruso mihalev. O tema ten unhas cores e uns degradados moi suaves, que son o estaba a procurar. De todos xeitos estou aberto a suxerencias, como xa sabedes.

Como engadido adicional, estou agrupando os posts en categorías, que podedes consultar na barra da vosa esquerda, polo que poderedes consultar os posts antigos dun xeito máis rápido.

Por último, tedes a primeira ligazón a un dos meus álbuns de fotos no flickr. Para os que non o saiban o flickr é un sistema de publicación de fotografías na rede, de xeito que calquera pode subir as súas fotografías e compartilas só cos seus amigos ou co resto do mundo, a vontade. Tamén é un xeito de non perder nunca as fotografías persoais, xa que os cds, tarxetas, discos duros, etc... por moito que duren, chega o día que se corrompen. Pola contra as imaxes que se suben a este portal, coma noutros, grávanse simultáneamente en varios discos duros, que se van substuindo e actualizando co tempo segundo sexa necesario.
Neste caso eu escollín que sexan de acceso público, así que calquera vai poder velas. Por esta mesma razón, vou procurar ter o consentimento de todas as persoas que aparezan, pola conta que me tén. Tedes a ligazón ao primeiro álbum Ponte Segade na barra da esquerda. As paisaxes deste álbum foron tomas por un colega meu con unha cámara non profesional, polo que teñen un grande mérito. Desfrutade desta paraxe do Ortegal.

chúzame

Por se non a atopades, nesta ligazón tedes a foto da última fin de semana.

chúzame

Outro ano máis e outra vez de volta do Naseiro. Para os que non o saiban, o Naseiro é unha romaría popular que se celebra no val do mesmo nome, nas cercanías de Viveiro. Na última fin de semana de Agosto, a xente xúntase nas cabanas de paos, ferro e plástico que ergueu e preparou durante os días previos. Durante ese tempo, toda unha cidade emerxe á beira do río Landro e, ao estilo das favelas de Sao Paulo ou Rio, a música e a festa parece que non van acabar nunca. É o momento para que as familias e os amig@s se encontren e se divirtan.

Só podo dicir que teño moi gratas lembranzas e subirei en canto poida as fotos da movida. Aínda así, tivemos un pequeno disgusto: entraron na nosa cabana cando non había ninguén e roubaron varios obxetos, entre eles a miña vella cámara Aosta.Por sorte non pasou nada realmente grave, e quedo só cos bos momentos.

E para ir facendo boca antes de ensinar as própias fotos, aquí tedes as de outra xente: o Naseiro no Flickr. Son poucas pero xa dan unha idea

chúzame