Éste é o vídeo da cantiga 'Se ti queres' do álbum Espido que pertence a un programa de Luar, na TVG. Por suposto, é un play-back como unha catedral. Paréceme triste que a única cadea de televisión en galego na actualidade se adique a facer este tipo de chapuzas, podendo facer retransmitir un concerto en directo a un coste ridículo.
Creo que non é o momento de facerlle críticas desatadas ao ente público, xa que, aínda que arrastra unha pesada herdanza de 20 anos de corrupción e latrocinio vario a costa dos pobres contribuintes galegos, fixo recentemente un grande esforzo por mellorar. Aínda queda moito, mais creo que se vai na boa dirección: programas de calidade. Queda moito camiño por recorrer, máis os primeiros pasos xa están dados. Hai que ter fe no futuro.
Mentres tanto, podedes desfrutar dos concertos enteiros de Berroguetto 'Live in Arzua' e a presentación do disco '10.0' en Compostela tanto no emule coma no canal internacional da TVG. Se o que non se conforma é por que non quere!
chúzame -
Estou a escoitar o último álbum de Skye, non a illa do norte de Escocia, senón a ex-cantora de Morcheeba, o grupo de pop inglés. Para os que non os coñezan, Morcheeba é un grupo formado a mediados dos 90 polos irmáns Godfrey e esta vocalista.
Skye Edwards deixou (ou botárona, quen sabe) o grupo no 2oo5 e podo constatar que o divorcio foi malo para as dúas partes. Se cadra a que máis perdeu foi a cantora, que axiña caeu nas mans de algún pérfido produtor musical que perpetrou o seu disco en solitario, 'Mind how you go', que ten un son industrial, aburrido e predecível.
Algo similar, aínda que en menor medida, lles ocorre aos irmáns Godfrey, quen, por certo non mudaron o deseño da súa web oficial desde o 2003. Despois da fuxida de Skye, non acertaron coa substituta e o álbum que gravaron no 2k5 tivo escaso éxito. O seu último CD chámase 'Dive deep' e nel contan cunha nova vocalista, Jody Stenberg, que lles está a dar mellor resultado.
Déixovos co clipe dun dos seus máis grandes éxitos. Por certo, ao o título do post correspóndese co do seu recopilatorio que vos recomendo encarecidamente.
chúzame -
Ése é o nome dunha canción mítica dun grupo brasileiro non menos mítico: Paralamas do Sucesso. Nesta ocasión sínto non podervos ofrecer un vídeo mellor, máis está habendo moitos problemas últimamente cos dereitos de autor nos grandes portais de vídeos. Esperemos que pouco a pouco a situación vaia mellorando.
Mentres tando desfrutade desta versión de 1990 ripeada máis que seguro dun VHS. Seguro que coñecedes métodos para lograr mellores qualidades:
Por certo, esta cantiga ten tamén unha versión en castelán feita por un arxentino chamado Pedro Aznar (nada que ver co ex-presi):
E aquí tedes o que máis me gusta, a letra:
Os Paralamas do Sucesso - Lanterna Dos Afogados
Quando tá escuro
E ninguém te ouve
Quando chega a noite
E você pode chorarHá uma luz no túnel
Dos desesperados
Há um cais de porto
Pra quem precisa chegar
Eu tô na lanterna dos afogados
Eu tô te esperando
Vê se não vai demorar
Uma noite longa
Pra uma vida curta
Mas já não me importa
Basta poder te ajudar
E são tantas marcas
Que já fazem parte
Do que eu sou agora
Mais ainda sei me virar
Eu tô na lanterna dos afogados
Eu tô te esperando
Vê se não vai demorar
Uma noite longa
Pra uma vida curta
Mas já não me importa
Basta poder te ajudar
Eu tô na lanterna dos afogados
Eu tô te esperando
Vê se não vai demorar
chúzame -
Xa estou establecido con conexión á rede no meu piso no exilio. Durante os próximos post vou falar un chisco do Brasil, sobre todo da súa música. Era hora de que tocase ese tema e, para comezar, poñovos un clipe dunha das primeiras cantoras que coñecín hai xa uns aniños: Adriana Calcanhotto. Disfrutade de 'Mais feliz':
A primeira vez que a escoitei o que máis me impresionou, ademáis da novidade e da súa enorme calidade musical, foi a tremenda e terrível semellanza entre a língua que escoitaba e o galego ben falado. Adriana é de Porto Alegre, a capital dun estado, Rio Grande do Sul, que vive rodeado de paises castalán falantes e o contacto con esa língua provoca unha fonética moi similar. E como mostra da súa similitude tamén na escrita, transcribo este texto completo áo português brasileiro. Seguramente postee en reintegrata proximamente, idevos acostumando.
E aquí tedes 'Maresía':
Versao brasileira:
Ja estou estabelecido com conexao á rede no meu piso no exilio. Durante os próximos post vou falar um chisco do Brasil, sobre todo da súa música. Era hora de que toca-se esse tema e, para começar, posso-lhes um clipe duma das primeiras cantoras que conhecí há ja uns aninhos: Adriana Calcanhotto.
A primeira vez que a escoitei o que máis me impresionou, ademáis da novidade e da súa enorme qualidade musical, foi a tremenda e terrível semelhança entre a língua que escoitaba e o galego bem falado. Adriana é de Porto Alegre, a capital dum estado, Rio Grande do Sul, que vive rodeado de paises castelao falantes e o contacto com essa língua provoca uma fonética muito similar. E como mostra da súa similitude também na escrita, transcribo este texto completo ao português brasileiro. Seguramente postee em reintegrata próximamente, ide-vos acostumando.
chúzame -
Tres Peixes Voando é o novo proxecto de Ugia Pedreira, Guillermo Fernández e Xabier Díaz. Polo momento están pola Habana... (ah, Cuba, mi tierra), mais non creo que tarden moito en actuar no país. Aquí tedes unha crónica do seu primeiro concerto. Máis música en galego, desta volta mesturada cos ritmos cubanos e arxentinos, mal chamados latinos. Tamén estrean portal: tedes a ligazón no comezo do texto e na categoría.
O certo é que gostaría de poder falar de outra xente, mais estes meses estiven escaso de tempo e non puiden postear como querería. Máis adiante fareilles un repaso a varias cantoras brasileiras e a outras músicas. De todos os xeitos é unha gozada poder falar dos músicos da terra despois de anos na penumbra. Poder ter novas deles case tódos os meses é un privilexio.
Por último unha nova sobre o blog: debido ao aumento das miñas necesidades persoais, e despois de varios colgues en blogaliza, vou proceder a mudarme a un aloxamento web de pago. Esta mudanza permitirame ter un sitio web de calidade que espero que agradezades.
Vou a tomarme un tempo para escoller o nome de dominio. Quería algo enxebre mais tamén están pillados (p.ex. www.arcodavella.com). Admítense suxerencias.
Mentres tanto, aquí tedes unha foto da miña terraza en Al-Cobendas:
chúzame -
Outra volta pola casa, teño que dicir que pagan a pena as 16 horas de bus. 'Patria' é unha palabra actualmente moi mal empregada que etimolóxicamente significa 'casa do pai'. Por algo será.
Agora tócame falar algo de Nordestin@s. o proxecto que, como dixen nun post anterior, levaron adiante a finais do ano pasado Guadi, Ugia Pedreira, e Abe Rábade. Trátase dun proxecto que mestura cancións tradicionais galegas cun fondo de Jazz. Como contan os seus autores, todo comezou como un experimento para unha soa actuación. Foi un éxito, repetiron e decidiron gravalo nun disco.
Ugia Pedreira é a cantora de Marful, un grupo galego pouco convencional, como ela, que mestura a música galega con outras músicas do mundo. No seu último traballo, ofrecen un espectáculo de baile e incluso teñen o seu clube de fans na rede. Por certo, o seu nome pronúnciase /Uxía/, xa que emprega a ortografía reintegrata.
Abe Rábade é un pianista de Jazz galego recoñecido internacionalmente, considerado un dos que teñen máis calidade do momento e que da clases no conservatorio de música de Pontevedra. Na sua web dase conta dos seus proxectos Trio e GHU!, ademáis de numerosas colaboracións con outros músicos.
Aquí tedes o vídeo de presentación.
E para rematar 'Romaxe de Santo Andrés' na sala Clamores de Jazz en Madrid.
Ide con sentidiño...
chúzame -
