Sempre digo que o día menos pensado,
é o día, é un segundo nunha festa,
rápido e atolondrado,
Coma unha cancion dos Suaves,
coma unha disputa de namorados.
Sempre digo que hoxe é o día agardado,
e unha brisa de verán lévame cara ao mar,
Triste e resignado,
Coma unha nai que casa á sua filla,
Coma un vello no parque sentado.
Pero á noite volto a compor esta canción
E abrazándome á noite xuro loitar
soño con rachar esta tristura de cantautor
facendo eu só un bo rock and roll
e xa non me dá medo a noite,
nin o tempo salvaxe que ouvea na ventá,
e mañá tamén é bo día para comezar.
Adicado á xente da cidade das murallas.
Antón do Carro
chúzame -