Éste é o último artigo dunha serie que acadou unha modesta repercusión no Blogomillo. Quérolle agradecer a Cleoninha que me ligara o primeiro post da serie nun comentario de Chuza, aínda que fora por motivos persoais. Cleo, sei que me estás lendo: obrigadinho.
Sobre o tema lingüístico galego leva moito tempo sendo motivo de controversia na sociedade. Talvez, demasiado. Temos, quizabes, exceso de lingüistas e falta de todo o resto. Ou talvez sexa unha característica propia á que non podemos escapar. De feito, temos ata unha lei na rede, a coñecida Lei de Berto enunciada polo creador de Chuza!, que ilustra moi ben a situación na que nos atopamos.
Existen argumentos a favor e en contra das dúas posicións, e non se deberían censurar os argumentos de ningunha delas, senón mirar cara adiante. Persoalmente, vexo dous criterios principais:
- O reintegracionismo leva anos sendo excluido e proibido de xeito autoritario e tendencioso polo poder e os medios de comunicación, e aínda así segue existindo e incluso medrando. A sociedade galega debe deixar de darlle as costas e, polo menos, intentar escoitar.
- A norma RAG é actualmente a máis aceptada pola sociedade e permitiulle á língua acadar un prestixio que só há vinte anos atrás era un soño lograr. É a base de moito traballo realizado que non se pode perder.
Na actualidade, a nosa língua está sufrindo ataques por parte de grupos de presión casposos apoiados por unhas bases gregarias e ovelleiras e uns medios de comunicación xa habituados a prostituirse. O único que nos queda é apoiarnos, compartir ideas, escoitar e non deixar de ser fieis a nós mesmos.
A nosa cultura ten un lugar no presente, e terá un lugar na mestizaxe do futuro.
chúzame -