Acabo de ler o 2º comunicado dos Aduaneiros, polo que deduzo que entramos nesa fase tan habitual nas guerras mediáticas que son os intercambios de comunicados entre as dúas partes co fin de confundir ao público. Podemos asistir a este lamentável e inevitável espectáculo case a diario nos máis diversos medios de comunicación de todo o mundo cando dúas partes entran en conflicto. Neste comunicado, escrito en perfecto galego reintegrata, como ven sendo habitual nos Aduaneiros, acúsase directamente á ex-diva de mintir e inxuriar aos creadores do portal dándose por vítima, cando son eles os perxudicados. Tamén se sinala que o peche foi debido a non querer entablar unha batalla xudicial, ao ser Aduaneiros un proxecto sen ánimo de lucro e non ter recursos abondo para manter un avogado lambón.

Sempre é difícil tomar parte por un bando dun xeito razonable e obxectivo, xa que sempre se tende a ter máis en conta os lazos sentimentais. Máis, a estas alturas, a sociedade galega, sobretodo a que se informa a través da rede xa sabe que a ex-diva é unha simples oportunista, que non procura outra cousa que a propaganda gratuita. Está a empregar os seus recursos e, ao estilo de certa emisora episcopal, xa saíron os seus amigos mediáticos a meter baza no seu favor. Non lembraron facelo hai un ano cando se publicou o conto.

O resultado de todo isto, á marxe das consecuencias personais para os implicados, é que o blogomillo se queda outra vez sen un dos seus puntais, como xa pasara coa extinta va-ca e outros máis. O enorme dinamismo da rede galega ten como contrapartida a febleza do seu entramado. En fin, pouco a pouco, haberá que ir medrando.

Mentres tanto, hoxe vou ir a un concerto do grupo de Black Metal Crying Blood, no que toca un colega meu do choio. Sí, é o que ten a cabeza pelada nesta foto: